بچه که بودیم خیلی به ما می گفتن که بهترین دوست، کتابه!
همیشه نمیفهمیدم یعنی چی، چون مقایسه می کردم با هم تیمی هام تو مسابقات گل کوچیک، هم کلاسیام که باهم کلی خوش میگذروندیم، با توپ، با بستنی و با خیلی چیزای دیگه که رفاقتو توی خوش گذرونی برام معنی میکرد...
یواش یواش بزرگ تر شدم و چیزای بیشتری دیدم و تجربه کردم؛ حالا دیگه خوب میفهمم خاصیت دوست مهمه نه خود دوست، اینکه ما به کسی میگیم دوست، یعنی دوسش داریم، یعنی خصوصیاتشو دوست داریم..
خاصیت کتاب هم یاد دادنه، بهت یاد میده چطور بهتر ببینی، بهتر فکر کنی، بهتر برخورد کنی، بهتر بخوای،بهتر نه بگی، بهتر بشنوی، بهتر . . .
کاش یکی، یه جایی، یه جوری، توی اون زمان، اینو بهتر برامون توضیح می داد، اونوقت شاید با علاقه بیشتری مطالعه می کردیم و یاد میگرفتیم...
زندگی زیباست اگر یاد بگیریم چطور زندگی کنیم.
