زندگی به من آموخت هر عملی و هر شخصی و هر چیزی و هر وقتی و هر نگاهی و هر سلامی و هر .... ارزشی دارد.
آدم ها و تعبیرهایشان متفاوت، زندگی و شرایطش جبّار، نتیجه می شود تدبیر بعضی ها و تحقیر خیلی ها!
این ارزش هم تفاسیری دارد و برای سنجش آن معیاری لازم، که به تعبیرات آدمیان می شود کافی!!
- حال یکی عیار سنجشش با پول است، برای هر چیزی قیمتی می گذارد، می شود یک آدم پولکی و
- یکی با زمان می سنجد، می شود آدم دقیق و
- یکی با معرفت و محبت می آمیزد سنجشش را، می شود آدم با مرام و
- یکی با خدا حساب می کند، می شود آدم خیِّر
-یکی هم شاید به سرشت پاک انسانیت معتقد است و می شود یک آدمِ انسان!
همه می سنجیم، همه حساب می کنیم، کارهایی که می کنیم را... سلامی به پدر، خنده ای به مادر، گلی برای همسر، زمانی برای یک دوست، لطفی به یک غریبه، کمکی به یک رهگذر، غذایی به یک کبوتر، ...
انسان ها حساب گرند، چون به آن نیاز دارند، فقط معیارها متفاوت است و همیشه این معیارها بوده که حضیض و لذیذ را پرورانده!
انسان ها حساب گرند، چون به آن نیاز دارند، تا بتوانند به خود شناسی برسند و خوب و بدشان را بشناسند..
حساب دو دوتا چهارتا نیست، حساب یعنی حسابِ روزانه برای اهدافمان، حسابِ افکارمان، حسابِ اعمالمان، حسابِ نگاهمان، حسابِ ....
آخر الامر هم حسابِ روز جزا!!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر