امروز پس از سالها، به آنی، دوباره خواستم که نباشم...
شاید به حکم یافتن دنیایی تازه تر!
شاید به حکم یافتن دنیایی تازه تر!
دوباره صبح شده، دوباره بیداری، و سرت را به بالشت میفشاری و میخواهی که بیشتر بخوابی، که کمتر ببینی و بدانی..
باور کن مرا، زندگیِ تو در نگاه توست..
شب می شود گاهی. نگاهِ من امروز سرد است!
فردا اما روزِ دیگریست..
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر