این روزها پریشانی را بیشتر کنترل می کنم. پریشانی که از نگرانی زاییده شده. نگرانی برای آینده. آینده ای که ضامن ندارد! از آن جنس نگرانی که سایه می اندازد بر لحظه هایت. سایه ای به وسعت خیال. و گاه و بیگاه آشوبی برپا می کند در دلت. گویی لشگری ازخطه ی عقل شوریده بر پایتخت دل! و سوز نیزه هایشان آتش می زند بر دل. می سوزاند.
این روزها پریشانی را بیشتر کنترل می کنم! دیده ام، شنیده ام، تجربه کرده ام. حالا دیگر می دانم که نگرانی برای خیالبافی, قاتل لحظه هاست..
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر