این 'پارادوکس آف چویس' هم معضلی ست برای خودش. وسطِ فهمیدن ریمَن سالوِر، ولمان نمی کند با فکرهای تو در توی عوضی...
با خودم می گویم اینکه آدم تلاش کند وتقی به توقی بخورد، بخواهد خودش را بزرگ و زیاد و کار بلد نشان دهد، حالا به هر شکلی، شدنی نیست. یعنی تا یک جایی شدنی ست ولی ماندگار نمی شود که بشود. حالا تو این ذره بین را بگیر بر روی چیزهای خواستنی ات که به آنها نرسیده ای و هِی بزرگنمایی بازی راه بینداز، نمی شود که بشود!
فی الجمله، اینکه ما همه دوست داریم خفن بوده و از در که وارد می شویم، خبرنگارها امان ندهند و گزارش و عکس روی جلد و خوشتیپ و پولدار و عینک دودی و سیگار برگ... همه و همه خوبند از دور.
علی ای حال خودِ خودت را که قبول نکنی و نخواهی کنار بیایی با آنچه که هستی و بدست آورده ای، همیشه زمین خورده ای (یور فیلینگز)...
به گزارش هواشناسی که نگاه کنی، همه ی روزهای خدا ابری نیست!
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر