یک دسته از آدم ها هم هستند که بسیار ساکت اند. نه که حرفی برای گفتن ندارند، نه؛ خودشان را به راحتی در معرض دید و قضاوت قرار نمی دهند. خوب و بد همه جا هست و نسبی ست.،اما از من بشنو، بسیار مراقب این دسته از مخلوقات باش. انسان های ساکت قابل تحسین اند و پاسیبلی هارمفول!
پ.ن1: گاهی فکر میکنم درس های زندگی ام را که به قیمت تجربه و زمان آموخته ام، که می توانستم فقط به قیمت زمان بیاموزم، آن هم زمانی اندک؛ شاید با خواندن و تفکری عمیق تر در یک بیت شعر...
چون مرد سخن نگفته باشد
عیب و هنرش نهفته باشد
پ.ن2:
"The more being quiet, the more safe being"
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر