بارها و بارها آن کلیپ را دیده ام و هنوز می بینم. گوینده و فضای کلیپ و آن میکروفون که نویز صدا را میگیرد و دو چندان می کند زیبایی صدایش را. و چقدر ساده گپ می زند با تو. درگیرش می شوی و او از ذهن تو سخن می گوید. دوست؟ دوستِ خوب؟ ...
سالهاست زنده ام و چند سالی ست زندگی میکنم. لازم ها را دیده ام و شنیده ام و خوانده ام و یاد گرفته ام و کافی نیست هنوز.
دوست؛ پیدا کردنش سخت است و نگهداریش سخت ترین. انگار که فقط و فقط عسل است که فاسد نمی شود در این دنیا. شاید بتوان خلاصه اش کرد این بحث طویل را، شاید... برای تو از زمانش خرج می کند دوستِ تو. زمان؛ با ارزش ترین حقیقت موجود.
بوده و هست و خواهد بود در لحظه هایت، تلخ و شیرین، سرد و گرم، سخت و آسان. که اگر نباشد و نمی تواند که باشد، حس می کنی جای خالیش را، به عمق حضور.
سالهاست زنده ام و چند سالی ست زندگی میکنم. لازم ها را دیده ام و شنیده ام و خوانده ام و یاد گرفته ام و کافی نیست هنوز.
دوست؛ پیدا کردنش سخت است و نگهداریش سخت ترین. انگار که فقط و فقط عسل است که فاسد نمی شود در این دنیا. شاید بتوان خلاصه اش کرد این بحث طویل را، شاید... برای تو از زمانش خرج می کند دوستِ تو. زمان؛ با ارزش ترین حقیقت موجود.
بوده و هست و خواهد بود در لحظه هایت، تلخ و شیرین، سرد و گرم، سخت و آسان. که اگر نباشد و نمی تواند که باشد، حس می کنی جای خالیش را، به عمق حضور.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر